ارسال شده در: دوشنبه، 6 مهر ماه ، 1388 06:48:00 موضوع مطلب: تثويب در اولين اذان صب
تثويب در اولين اذان صب تثويب (گفتن الصلاه خير من النوم) در اولين اذان صبح
از ابومحذوره روايت است که پيامبرr أذان رابه او آموزش داد و در آن آمده :
حي علي الفلاح، حي علي الفلاح، الصلاة خير من النوم،الصلاة خير من النوم، (اين جمله) در اذان اول صبح (گفته شود)، الله أکبر، الله أکبر، لا إله إلا الله).[1]
امير صنعاني در «سبل السلام» (120/1) از ابن رسلان نقل کرده است :
مشروعيت تثويب فقط در اذان اول صبح است چون براي بيدار کردن کساني است که خوابيدهاند اما اذان براي اعلام دخول وقت و فراخواندن مردم به نماز است. – أه.
مستحب است که أذان در اول وقت گفته شود و قبل از وقت اذان گفتن مخصوص نماز صبح است :
از جابرن سمره روايت است : (کان بلال يؤذن إذا زالت الشمس لايخرم، ثم لايقيم حتي يخرج إليه النبيr، فإذا خرج أقام حين يراه)[2] «بلال به هنگان زوال خورشيد به طور کامل اذان ميگفت : سپس اقامه را زماني ميگفت که پيامبر -صلى الله عليه وسلم- را ميديد براي نماز خارج شده است».
از ابن عمر(رض) روايت است که پيامبرr فرمود : (إن بلالا يؤذن بليل، فکلوا و اشربوا حتي يؤذن ابن أم مکتوم)[3] «همانا بلال در شب، أذان (صبح) ميگويد، بخوريد و بياشاميد تا وقتي که ابن ام مکتوم أذان گويد».
پيامبرr حکمت تقديم اذان را دخول فجر بيان کرده و فرموده است : (لايمنعن أحدکم أذان بلال من سحوره، فإنه يؤذن، أو قال ينادي بليل ليرجع قائمکم و لينبه نائمکم)[4] «أذان بلال هيچ يک از شما را از خوردن سحري باز ندارد؛ چون او أذان ميگويد يا گفت در شب ندا سر ميدهد تا کسي مشغول تهجد بوده ديگر نماز نخواند و کسي که خواب است بيدار شود».
[1]) صحيح : [ص. نس 628]، نس (7/2).
[2]) [ص. د 503]، أ (283/35/3)، اين لفظ امام احمد است، م (606/423/1)، د (533/241/2) بنحوه.
[3]) متفق عليه : خ (622/104/2)، م (1092 – 38 – 768/2).
[4]) متفق عليه : خ (621/103/1)، م (1093/768/2)، د (2330/472/6).