تفسير صحيح " يايها الرسول بلّغ ما انزل اليك"

رجاء · کاربر فعال

آيه 67 سوره مائده
بسم الله الرحمن الرحيم

خداوند در آيه 67 سوره مائده مي فرمايد: ” من ربّك و ان لم نفعل فما بلّغت رسالته و الله يعصمك من الناس ان الله لا يهدي القوم الكفرين...اي پيامبر آنچه از جانب پروردگارت به سوي تو نازل شده ابلاغ كن و اگر نكني پيامش را نرسانده اي و خداوند تو را از (گزند) مردم نگاه مي دارد.همانا خدا گروه كافران را هدايت نميكند“
اگر خدا مي خواست علي را توسط اين آيه جانشين پيامبر(ص) سازد مگر نمي توانست بگويد ” اي پيامبر علي را جانشين خود گردان“ تا هر كس كه قرآن را قرائت مي كند بداند كه خداوند علي را جانشين پيامبر ساخته است. مگر خداوند ناتوان بود يا از كسي مي ترسيد؟ و يا توانايي اين را نداشت كه قرآن را از حوادث روزگار و تحريف مصون بدارد؟ كما اينكه مصون نگهداشته است.پس مي بينيم معني آيه چيز ديگري است.
در اين آيه خداوند فرموده است: اي پيامبر آنچه را كه از جانب پروردگارت به تو نازل شده است برسان،...
مي پرسيم آنچه از جانب پرورداگر بر پيامبر نازل شده چه بوده است؟
چه چيزي نازل شده كه پيامبر وظيفه داشته آنرا برساند؟ مفسران شيعه و سني هر يك به گمان خويش جوايس داده اند برخي گفته اند منظور حلال و حرام است برخي گفته اند مقصود جانشيني علي است، برخي گفته اند منظور پيام حجة الوداع است و برخي گفته اند منظور احكام است و خلاصه اينكه حدود بيست احتمال داده اند و براي شناخت حقيقت، بايد قرآن را با قرآن تفسير كنيم و بايد قبل و بعد از آيه را در نظر بگيريم، اگر ما بخواهيم خانه اي بخريم موقعيت محل و كوچه هاي اطرافش را در نظر ميگيريم تا بهتر آشنايي با خانه داشته باشيم در تفسير قرآن هم بايد قبل و بعد آيه را در نظر بگيريم.
ديگر اينكه ان چيزي كه به پيغمبر (ص) نازل شده و آيه ميگويد آنرا برسان در خود قرآن هست، با اين مقدمه ابتدا آيات 66 و 67 و 68 را ترجمه مي نمائيم و بعد به توضيح آيه 67 مي پردازيم: ” و اگر آنان، تورات و انجيل و آنچه را از سوى پروردگارشان بر آنها نازل شده ( قرآن) برپا دارند، از آسمان و زمين، روزى خواهند خورد; جمعى از آنها، معتدل و ميانه‏رو هستند، ولى بيشترشان اعمال بدى انجام مى‏دهند. (66)اى پيامبر! آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است، كاملا (به مردم) برسان و اگر نكنى، رسالت او را انجام نداده‏اى! خداوند تو را از (خطرات احتمالى) مردم، نگاه مى‏دارد; و خداوند، جمعيت كافران (لجوج) را هدايت نمى‏كند. (67)اى اهل كتاب! شما هيچ آيين صحيحى نداريد، مگر اينكه تورات و انجيل و آنچه را از طرف پروردگارتان بر شما نازل شده است، برپا داريد. ولى آنچه بر تو از سوى پروردگارت نازل شده، (نه تنها مايه بيدارى آنها نمى‏گردد، بلكه) بر طغيان و كفر بسيارى از آنها مى‏افزايد. بنابر اين، از اين قوم كافر، (و مخالفت آنها،) غمگين مباش! (6 Cool

...و اگر اهل كتاب به تورات و انجيل و آنچه از جانب پروردگارشان به سويشان نازل شده است عمل مي كردند، قطعا از بالاي سرشان (نعمتهاي آسماني) و از زير پاهايشان (نعمتهاي زميني) برخوردار مي شدند، از ميان آنان گروهي ميانه رو هستند و بسياري از ايشان بد رفتارند66 اي پيامبر آنچه را از جانب پروردگارت به سوي تو نازل شده ابلاغ كن و اگر نكني پيامش را نرسانده اي و خدا تو را از (گزند) مردم نگاه مي دارد. همانا خداوند گروه كافران را هدايت نمي كند 67 بگو اي اهل كتاب تا هنگاميكه به تورات و انجيل و آنچه از جانب پروردگارتان به سوي شما نلزل شده است عمل نكرده ايد بر هيچ (آئين حقي) نيستيد و قطعا آنچه از جانب پروردگارت به سوي تو نازل شده بر طغيان و سركشي بسياري از انان خواهد افزود پس بر گروه كافران اندوه مخور68“
مشاهده مي نمائيم كه آيه 66 درباره اهل كتاب است و آيه 68 نيز بعد از آيه مورد بحث ما يعني آيه 67 است و درباره اهل كتاب و آيه مورد بحث يعني آيه 67 بين اين دو آيه واقع شده است و با توجه به جمله ”القوم الكافرين“ كه در آخر آيه 67 و در آخر آيه 68 وجود دارد بدست مي آيد كه اين دو آيه بي ارتباط با هم نيستند و خداوند در قرآن روي حساب صحبت مي كند و يكباره آيه اي را بين دو آيه كه با هم ربط دارند نمي اورد مگر اينكه آن آيه با آن دو آيه در قبل و بعد از خود در ارتباط باشد.
پيامبر وظيفه داشته كه آيه 68 را برساند و در آيه 68 ميفرمائيد: ” قل ياهل الكتب لستم علي شي حتي تقيموا التورته و الانجيل و ما انزل اليكم من ربكم...“
و آنچه نازل شده بوده وظيفه داشته برساند همين آيه بوده است كه در اين آيه مي فرمايد: ” بگو اي اهل كتاب شما بر هيچ آئين حقي نيستيد تا اينكه از تورات و انجيل و آنچه از جانب پروردگارتان بسوي شما فرستاده شده است پيروي كنيد...“
ممكن است بگوئيد اگر اينطور است ابتدا بايد آيه 68 بيايد و بعد آيه 67 مي گوئيم: تشويق به اينكه پيام را برسان و سپس آوردن پيام براي ايجاد آمادگي در پيامبر است و حالت ”تهيا“ دارد و شاهد مثال اينكه در آيات 67 تا 71 سئره بقره ابتدا از مشخصات گاوي كه بني اسرائيل بايد ذبخ مي نمودند صحبت مي كند و در آيه 72 از كشته شدن شخصي كه بايد گاو را به بدن او ميزدند تا زنده شود، در صورتيكه بنظر مي رسد ابتدا بايد آيه 72 بيايد و بعد آيات 67 تا 71 توضيحات وضع را بدهد ولي سليقه خداوند اينگونه بوده است و در ايات مورد بحث ما براي تاكيد ،‌ابتدا آيه 67 را فرموده است و بعد آيه 68 را و در نتيجه، معني آيه 67 با توجه به آيه 68 توامان اينگونه مي شود:
”بگو اي اهل كتاب تا هنگاميكه به تورات و انجيل و آنچه از جانب پروردگارتان به سوي شما نازل شده عمل نكنيد بر هيچ(آئين حقي) نيستيد و قطعا آنچه از جانب پروردگارت به سوي تو نازل شده بر طغيان و كفر بسياري از آنان خواهد افزود، پس بر گروه كافران اندوه مخور68 اي پيامبر آنچه از جانب پروردگارت به تو نازل شده (آيه 6 Cool

ابلاغ كن و اگر نكني پيامش را نرسانده اي و خدا تو را از گزند مردم نگه مي دارد.همانا خداوند گروه كافران را هدايت نمي كند67“
در آخر آيه 68 مشاهده مي نمائيم كه مي فرمايد: ” بر گروه كافران اندوه مخور“ و در اخر آيه 76 مشاهده مي نمائيم كه ميفرمايد: ” خداوند گروه كافران را هدايت نمي كند“ و اين ميرساند كه اين 2 آيه در ارتباط با هم هستند. ببينيد چگونه آيات قرآن يكديگر را تفسير مي كنند. اصلا آنچه كه خدا به پيغمبر وحي نموده و فرموده آنرا برسان بايد در خود قرآن باشد، آنطور نبوده كه خداوند چيزي به پيامبر وحي كند و بگويد آنرا در قرآن ننويسند ولي خودت آنرا به مردم برسان و نترس و خدا تو را از گزند كفار حفظ مي كند. اگر اينگونه باشد آيا اين سوال مطرح نمي شود كه چرا خدا خودش آن پيام را در قرآن نياورده است؟
اگر آيه 67 درباره خلافت علي بود يقينا خداوند آنرا بيان مي نمود تا همه وظيفه خود را بدانند ولي نه تنها در قرآن اماماني از سوي خدا بعد از رسول اكرم (ص) براي هدايت مردم معرفي نشده اند بلكه ايمان به امامت نيز در قران وجود ندارد .