مقدمه با طرح یک سوال:جنس زبان از چیست که مزه ها را تشخیص میدهد؟
برای مثال شما مقداری نمک را روی دست،صورت و یا سایر اعضای بدن بریزید ایا مزه ان را حس میکنید؟
حال به یک نمونه اعجاز در مورد حس چشایی زبان توجه فرمایید:
در طبیعت چهار مزه شیرین،تلخ،شور و ترش وجود دارد که زبان تمامی ان مزه ها را تشخیص میدهد.ایا نمیشد زبان هیچ مزه ای را حس نمیکرد؟و یا فقط حس چشیدن یک مزه مانند تلخ را داشت؟
عصبهای حس چشایی موجود در زبان با هم متفاوتند یعنی عصب مخصوص هر حس در جای مخصوصی در زبان واقع است.مثلا عصب چشیدن شیرینی بیشتر در نوک زبان،تلخی در ته زبان،ترشی و شوری هم در کناره زبان قرار گرفته اند.
اری افریننده دانا و توانا که هیچ معبودی جز او نیست به افرینش طبیعت خود اگاه بوده و طعم های موجود در طبیعت را شناخته و عصب هر مزه را در زبان قرار داده و انسان و سایر موجودات را به نحو احسن خلق کرده که هیچ خللی در ان نمی یابی.
ایا اگر معده طعم ها را تشخیص میداد زندگی ممکن بود؟شما در هر وعده از مواد خوراکی متفاوتی استفاده میکنید وقتی غذا وارد معده میشود مزه خوراکیهای گوناگون باهم مخلوط میشوند و مزه ناخوشایندی پدید می اید و اگر معده دارای حس چشایی بود زیستن برای انسان عذاب اور بود.
حال بیایید در وجود خود بیاندیشیم که هیچگونه کمی و نقصانی نمیبینیم ان هم به دلیل وجود خالق یکتایی است که هیچ شکی در ان نیست و فقط تعدادی از انسانها که تفکر نمیکنند ویا بر دل انها مهر نهاده شده نمیتوانند ایمان بیاورند چون چشمشان میبیند اما کورند،گوششان میشنود اما کرند،در جهان هستی زندگی میکنند ولی از زمره مرده گانند.
خداوند به انسان عقل و خرد عطا فرمود و پیامبرانی را با نشانه های اشکار به میانشان فرستاد تا با انها اتمام حجت گردد و در روز قیامت بهانه ای برای هیچ کسی باقی نماند.
در پایان از خداوند متعال خواهانم جمیع بشریت را به راه راست هدایت فرمایند.
منبع:اسلام-قران-اعجاز